Al 100 jaar een familiebedrijf
De entree van het Ban-kantoor aan de Collseweg in Nuenen wordt sinds kort opgesierd door een prachtig bronzen borstbeeld van Henk Aldenhoven (90). De onthulling ervan, bij de aftrap van het eeuwfeest, was een grote verrassing voor de vader van onze huidige directeur. We vroegen Jack waarom hij hem op deze manier liet vereeuwigen, en wat zijn ouders voor het bedrijf betekend hebben.
De oprichter van het oorspronkelijke Bouwbedrijf Aldenhoven was Henks vader, de opa van Jack. Hij overleed toen Jack nog klein was. “Aan hem heb ik geen bewuste herinneringen. Aan mijn vader, die tot zijn 54e leiding gaf aan het bouwbedrijf, des te meer”, vertelt Jack.
“ Ik zag weinig beren op de weg.”
Vader en zoon
Als enig kind was Jack degene die het familiebedrijf kon voortzetten. Wellicht was dat ook de wens van zijn vader, maar die druk heeft hij nooit zo ervaren. “De bouw is een mooi vakgebied, maar zelf ben ik meer ondernemer dan bouwer”, vertelt Jack. “Wat dat betreft lijk ik meer op mijn moeder.”
Een korte periode werkten vader en zoon samen binnen het bouwbedrijf, maar dat bleek voor beiden niet ideaal. Het ging beter toen Jack – al op jonge leeftijd – steeds meer projecten onder zijn hoede kreeg.
“Hierdoor kregen we een andere gezagsverhouding. Dat werkte beter voor ons allebei”, vertelt Jack. Hij kon verder bouwen op projecten die zijn vader aan hem doorschoof én op de goede naam van het familiebedrijf.
Als twintiger stond Jack er redelijk onbevangen in. “Ik zag weinig beren op de weg. Het kon mij niet vlug genoeg gaan, waardoor mijn vader de neiging kreeg om op de rem te trappen. Met al zijn ervaring probeerde hij me voor bepaalde zaken te behoeden. Achteraf begrijp ik dat wel; ik doe het nu ook bij mijn eigen kinderen.
Ondernemende moeder
Waar Henk soms nog wat bedenkingen had, zag Jacks moeder het al snel positief in. “Mijn ouders waren een twee-eenheid. Beiden echte ondernemers, elk met hun eigen kwaliteiten. Mijn vader was de vakman, mijn moeder beheerde de administratie en financiën. Ze was iemand die kansen zag en snel kon schakelen. Als er knopen moesten worden doorgehakt, nam zij vaak het voortouw.”
Onlangs overleed de moeder van Jack, maar ze bleef tot op hoge leeftijd betrokken bij het bedrijf. Met name in de crisisjaren leefde ze intensief mee en volgde ze alles op de voet. “Ze belde me bijna elke avond om te vragen hoe het ging, en of er nog bijzonderheden waren. Ze wist precies wat er speelde.”
Gedachtengoed doorgeven
Vader Henk toont zijn betrokkenheid op een andere manier. Sinds hij op zijn 54e het stokje aan Jack heeft overgedragen, gaf hij hem alle ruimte om zijn eigen weg te vinden. Wel kwam hij tot voor kort regelmatig langs op kantoor om zich bij te laten praten. “Opvolging is niet alleen maar zorgeloos”, zegt Jack daarover, en spreekt daarbij inmiddels ook uit eigen ervaring. “Ik heb wel eens gezegd: Je moet het bedrijf niet overgeven, maar over laten nemen. Dus niet de weg plaveien, maar zorgen dat de volgende generatie klaar is om het werk voort te zetten.
Jack is inmiddels ouder dan zijn vader was toen die met pensioen ging. Zelf denkt hij nog niet aan stoppen, al is hij wel dagelijks bezig met de toekomst van het bedrijf. “Op termijn zal ik mijn verantwoordelijkheden overdragen en een adviesrol aannemen. Onze directie bestaat veelal uit jongere mensen die het bedrijf van binnenuit kennen. Zij kennen ook ons gedachtengoed, de kern van het bedrijf.
Levenslessen
Jack krijgt nog altijd veel energie van zijn werk. “Ik kan er echt van genieten als er een goede flow is en mensen in hun kracht staan. Bijvoorbeeld als iemand iets maakt dat er strak uitziet. Ik probeer altijd dicht bij mezelf te blijven en vanuit mijn kern te handelen. Dat advies geef ik ook aan anderen.” Het zijn lessen die een heel leven meegaan, net als de waarden die hij van zijn eigen ouders overnam: doorzetten en kwaliteit leveren. “Zorgen dat je een goede naam hebt. En als er problemen zijn: oplossen. Niet wegkijken.”
De kernwaarden van een familiebedrijf
Het was voor Jack heel speciaal om zijn vader met een kunstwerk te eren. “Hij zegt het niet met zoveel woorden, maar als mijn vader hier rondloopt, zie ik dat hij trots is. Trots op wat we doen en op wat we hebben bereikt, maar vooral op het feit dat het nog steeds een familiebedrijf is.” Met zijn kleinzoon Wout, werkzaam binnen het bedrijf, heeft Henk dan ook een speciale band.
“Achteraf begrijp ik dat wel; ik doe het nu ook bij mijn eigen kinderen.”
Ook voor Jack staat vast dat de BanGroep een familiebedrijf moet blijven. “We kijken naar de langere termijn en dat maakt dat we tegen een stootje kunnen. We zijn een breed georiënteerde bedrijvengroep en niet afhankelijk van grote investeerders. Bovendien: vakmanschap is iets dat blijft. Daardoor kunnen wij ook in mindere tijden overleven.”
